Moko

Bere abenturetako batean altuera handi batetik erori eta kolpeagatik betiko desitxuratu zitzaion aurpegia.

Mokok beste bat izan nahi zuen, lagunak egin, maitatua izan. Eta modua aurkitu zuen. Dohain bat zuela konturatu zen, ia magikoa: Mokok hitzak hegan ikusten zituen, eta lehen sugandilak edo txoritxoak ehizatzen zituen bezalaxe, gero hitzak ehizatu eta bertso bihurtzen zituen.